Szukaj w poradniku:
Twoja wyszukiwarka

Tutaj jesteś: Strona główna / Rośliny ozdobne / Różaneczniki

Różaneczniki


Rhododendron 'Gold Flimmer'
naciśnij aby powiększyć !


Rhododendron 'Gunninghanis White'
naciśnij aby powiększyć !


Rhododendron 'Flavum'
naciśnij aby powiększyć !


Rhododendron 'Omega'
naciśnij aby powiększyć !


Podczas sadzenia młode różaneczniki i azalie warto zaszczepić specjalną szczepionką mikoryzową dla roślin wrzosowatych. Dzięki temu Twoje krzewy znacznie łatwiej się przyjmą, a w przyszłości będą lepiej tolerować niedogodne warunki glebowe i okresy suszy.
Więcej...
Różaneczniki, często zwane również rododendronami, to bogaty w gatunki rodzaj krzewów należący do rodziny wrzosowatych (Ericaceae). W naturalnym środowisku różaneczniki występują głównie w górskich lasach Azji oraz Ameryki Północnej i Środkowej. Zasiedlają stanowiska zacienione, o dużej wilgotności powietrza. Do różaneczników zaliczają się Azalie, posiadające miękkie, lekko owłosione i zrzucane na zimę liście, co czyni je bardziej mrozoodpornymi. Różaneczniki "właściwe" są zimozielone i w czasie zimy źle znoszą wpływ zimnych, wysuszających wiatrów.

Wybór stanowiska

Powodzenie uprawy różaneczników w ogrodzie w dużej mierze zależy od wyboru właściwego dla nich stanowiska, na którym będziemy mogli zapewnić im warunki zbliżone do naturalnych. Powinniśmy zatem wybrać miejsce półcieniste, osłonięte przed wiatrem, o dużej wilgotności powietrza. Możemy to osiągnąć poprzez posadzenie różaneczników w sąsiedztwie większych grup krzewów, które jednocześnie będą tworzyły dla różaneczników dekoracyjne tło. Dobrym towarzystwem będą również wysokie drzewa. Ponieważ korzenie różaneczników rosną płasko, najlepiej będą się czuły w sąsiedztwie drzew o korzeniach wrastających w podłoże głęboko, takich jak dąb, miłorząb, czy złotokap. Ponieważ w naturze różaneczniki występują w rejonach o wysokiej wilgotności powietrza, poza sadzeniem ich w towarzystwie większych grup krzewów, w miejscach osłoniętych i zacienionych, dogodne warunki pomaga stworzyć także sąsiedztwo niewielkich oczek wodnych czy strumyków.

Różaneczniki wymagają gleb średnio zwięzłych lub lekkich, przepuszczalnych, umiarkowanie wilgotnych i kwaśnych (pH pomiędzy 4,5 a 6,0), choć u hodowców można spotkać również odmiany radzące sobie także na glebach bardziej zasadowych.

Sadzimy krzewy

Ponieważ żyzne, bogate w próchnicę, kwaśne podłoże w naszych ogrodach występuje dość rzadko, miejsce w którym zamierzamy posadzić różanecznik powinniśmy odpowiednio przygotować - dla każdej rośliny wykopujemy dół głębokości ok. pół metra i szerokości 1 m i wypełniamy go mieszanką nieodkwaszonego torfu, przekompostowanej kory sosnowej i żyznej ziemi ogrodowej lub kompostu (w proporcji objętościowej 1:1:1). Po posadzeniu krzew obficie podlewamy.

Sadząc różaneczniki, warto zwrócić uwagę, iż utrzymanie odpowiednio kwaśnej gleby może przyspożyć nieco trudności. Dlatego też warto wykorzystać zjawisko mikoryzy. Co to jest? Mikoryza to wzajemnie korzystne współżycie roślin i specyficznych grzybów symbiotycznych, nawiązujących bezpośredni kontakt z korzeniami rośliny. Mikoryzę możesz wprowadzić poprzez zastosowanie specjalnych szczepionek mikoryzowych dla roślin wrzosowatych.

Właśnie w przypadku roślin kwasolubnych, jakimi są azalie i rożaneczniki, szczepionki te przynoszą rewelacyjne efekty. W zupełności wystarczają aby przygotować odpowiednie podłoże dla wrzosów, różaneczników, magnolii czy borówek. Glebę można wprawdzie zakwasić tradycyjną metodą, mieszając ją po prostu z torfem. Ale uzyskane w ten sposób zakwaszenie będzie krótkotrwałe. Tymczasem dzięki zastosowaniu szczepionki mikoryzowej, efekty będą się utrzymywać przez wiele lat, a Twoje krzewy będą piękne nawet przy niekorzystnym pH gleby.

Więcej na temat korzyści płynących z zastosowania mikoryzy przeczytasz w tekście mikoryza w ogrodzie.

Natomiast szczepionki mikoryzowe dla Twoich roślin w łatwy i wygodny sposób zamówisz przez internet - zamów mikoryzę dla roślin wrzosowatych

Najlepszą porą do sadzenia jest wiosna, choć krzewy kupione w pojemnikach możemy sadzić przez cały okres wegetacyjny. Jeżeli nasza gleba jest bardzo lekka i przepuszczalna, może wystąpić niedostatek wody i powinniśmy regularnie podlewać krzewy miękką wodą, o ile jest to możliwe - deszczówką. Dobrym pomysłem jest również przykrycie ziemi wokół krzewu warstwą ściółki, np. korą sosnową. Dzięki temu zabiegowi gleba latem będzie wolniej wysychać, a zimą później i płycej zamarzać.

Jeszcze bardziej niebezbieczny niż niedostatek wody, może być jej nadmiar, występujący na glebach ciężkich i nieprzepuszczalnych, gdyż może dojść do duszenia się korzeni. W takiej sytuacji rośliny możemy sadzić na łagodnym stoku, wykonać drenaż, bądź przygotować dla nich rabatę w formie nasypu otoczonego pniami drzew bądź kamieniami.

Zabiegi pielęgnacyjne

Duże znaczenie wilgotności podłoża dla powodzenia uprawy różaneczników powoduje iż bardzo ważne staje się odpowiednie, regularne podlewanie roślin, szczególnie latem, gdy jest sucho. Pod koniec lata i jesienią podlewanie ograniczamy. Zbyt suche podłoże powoduje iż liście wiotczeją i zwieszają się z pędów bądź zwijają się. W takiej sytuacji krzew powinniśmy obficie podlać. Możliwe jest również zraszanie liści rozproszonym strumieniem wody. Z kolei, jeżeli zauważymy że liście przybierają barwę szarozieloną, a korzenie gniją, będzie to oznaczało, iż podłoże jest zbytnio nawodnione i podlewanie trzeba ograniczyć.


Rhododendron japonicum 'Rococo'
Zdrowy rozwój różaneczników wymaga również właściwego nawożenia. Nawożenie rozpoczynamy w kwietniu i kończymy w połowie lipca. Możemy zastosować wieloskładnikowe nawozy mineralne lub specjalne mieszanki nawozowe dla różaneczników. Ponieważ rośliny te nie znoszą zbyt dużego zasolenia gleby, nie wolno nawozić ich "na zapas". Dokarmianie powinno być równomierne i w niewielkich dawkach, co możemy osiągnąć stosując nawozy o spowolnionym działaniu, takie jak Osmocote. Przed zastosowaniem nawozu należy spod krzewów usunąć ściółkę, a potem znowu ją rozścielić.

Gleby pod różanecznikami nie wolno przekopywać aby nie uszkodzić korzeni. Dopuszczalne jest delikatne spulchnienie motyką. Warto jest regularnie usuwać chwasty, zanim osiągną duże rozmiary, gdyż wyrywanie dużych chwastów również może uszkodzić płytko rozmieszczone korzenie krzewów.

Rododendrony wymagają również odpowiedniego przycinania. Wiosną wycinamy zaschnięte i przemarznięte pędy. W tym czasie można też pobudzić młode azalie do rozkrzewienia, lekko je przycinając (różanecznikom "właściwym" wystarczy wyłamać pąk szczytowy). Starsze krzewy, które straciły wiele dolnych liści i brzydko wyglądają, warto odmłodzić, przycinając wszystkie pędy, nawet te grube. Po skróceniu gałęzi w ciągu kilku tygodni z pąków śpiących wyrasta dużo młodych gałązek. Jeżeli nie mamy pewności czy krzew jest wystarczająco silny by wytrzymać tak radykalne cięcie, możemy odmłodzić wiosną połowę krzewu, a pozostałą część w następnym roku.

Zabezpieczenie na zimę

Najlepszą ochronę przed mrozem stanowi śnieg. Jeżeli zima jest bezśnieżna i mroźna, ziemię wokół krzewów obsypujemy liśćmi, korą lub torfem. Szczególnej ochrony w czasie zimy potrzebują przede wszystkim delikatne odmiany zimozielone. W słoneczne lub wietrzne dni ich liście wyparowują dużo wody, której roślina nie może ponownie pobrać z zamarzniętej gleby. Krzewy należy zatem osłaniać, wykorzystując gałązki świerkowe, bądź, wokół większych krzewów, budując płotki ochronne z włókniny lub folii.

Jeżeli zobaczymy że w okresach długich mrozów liście są pozwijane, a krzewy przybierają niezdrowy wygląd, co jest objawem braku wody w glebie (fot. po prawej), przy najbliższym ociepleniu, gdy ziemia rozmarznie, musimy rośliny obficie podlać. Możemy to zrobić również zapobiegawczo późną jesienią, w ostatnim momencie przed nastaniem zimy.

Rozmnażanie

Różaneczniki i azalie rosnące w ogrodzie możemy rozmnażać przez odkłady. Jest to sposób w miarę prosty, ale wymagający cierpliwości. W tym celu wiosną lub w sierpniu wykopujemy w pobliżu krzewu rowek głębokości 15-20 cm, przyginamy jedną z gałązek i wkładamy ją do rowka, a następnie przysypujemy ziemią. Dobrze jest uszkodzić korę na tej części pędu, która będzie się znajdowała pod ziemią. Odkłady ukorzeniają się zwykle po dwóch latach, choć niestety nie możemy mieć pewności, że się to uda.

Choroby i szkodniki

» zaraza wierzchołków pędów   » nekroza różanecznika   » fytoftoroza różanecznika

» mączlik różanecznikowy   » prześwietlik borówkowiec   » opuchlak truskawkowiec

Przeczytaj także w poradniku oraz na naszym blogu:

Opracowano na podstawie: M. Shubert, M. Herwig, Mieszkamy wśród kwiatów, PWRiL, Warszawa 1986, s. 321 - 322; T. Pawłowska, Azalie, Kwiaty, nr 1/1999, s. 2; Wspaniałe różaneczniki, Mój Piękny Ogród, nr 2/1999, s. 10 - 13; L. Orlikowski, Zaraza wierzchołków pędów różanecznika, Działkowiec, nr 5/2004, s. 12.

wstecz       do góry

Partnerzy: