Abelia wielkokwiatowa, Abelia grandiflora - pielęgnacja i wymagania
Abelia wielkokwiatowa to okazały, atrakcyjny krzew, który długo i efektownie kwitnie. Może być uprawiana w gruncie lub w donicach na tarasie i balkonie. Nie jest trudna w uprawie, ale ma średnią odporność na mróz. Dowiedz się jak wygląda Abelia grandiflora oraz poznaj wymagania i zasady pielęgnacji abelii. Podpowiadamy także jak przycinać abelię wielkokwiatową.
Abelia wielkokwiatowa - Abelia grandiflora - odmiana 'Conti'
Fot. Wouter Hagens, Public domain, Wikimedia Commons
Jak wygląda abelia wielkokwiatowa
Abelia wielkokwiatowa (Abelia x grandiflora) należąca do rodziny przewiertniowatych (Caprifoliaceae) jest hybrydą powstałą ze skrzyżowania abelii chińskiej i abelii jednokwiatowej.
Ten gęsty, rozłożysty krzew osiąga do 1-1,8 m wysokości i podobną szerokość. Częściowo zimozielone liście abelii są jajowate, błyszczące i ciemnozielone. Zimą stają się brązowoczerwone a w rejonach o łagodniejszym klimacie utrzymują się na krzewie aż do wiosny.
Kiedy kwitnie abelia wielkokwiatowa?
Na przełomie maja i czerwca pojawiają się kwiaty abelii wielkokwiatowej - lejkowate, białe z różowym odcieniem. Kwiaty o delikatnym zapachu są zebrane po 2-5 w niewielkie grona. W drugiej połowie lata kwitnienie często się powtarza i twa nawet do września. Owocami abelii są skórzaste, suche torebki pokryte rudymi włoskami.
Abelia wielkokwiatowa - odmiany
Abelia wielkokwiatowa występuje w licznych odmianach różniących się barwą liści i kwiatów oraz rozmiarami. Do najciekawszych odmian należą:
- Abelia wielkokwiatowa 'Kaleidoscope' - odmiana o zwartym pokroju, dorastająca do 80-120 cm wysokości. Barwy jej liści zmieniają się jak w kalejdoskopie, od wiosennej zieleni z żółtą obwódką, po jesienne odcienie pomarańczu i czerwieni. Kwitnie od czerwca do października białymi, pachnącymi kwiatami.
Abelia wielkokwiatowa- Abelia grandiflora - odmiana 'Kaleidoscope'
Fot. depositphotos
- Abelia wielkokwiatowa 'Pinky Bells' - krzew o zaokrąglonym pokroju i przewieszających się pędach, osiąga do 1 m wysokości. Wyróżnia się dużymi, dzwonkowatymi kwiatami o różowej barwie, które pojawiają się od czerwca do września. Liście wiosną mają barwę brązowawą, później zielenieją, a jesienią przebarwiają się na odcienie czerwieni.
- Abelia wielkokwiatowa 'Sparkling Silver' - odmiana półzimozielona dorastająca do 1 m. Liście o kremowym obrzeżeniu jesienią przybierają różowy odcień. Pędy jesienią przebarwiają się na kolor bordowy. Kwitnie od maja do października, a delikatne, początkowo białe kwiaty, zmieniają później barwę na różową.
- Abelia wielkokwiatowa 'Edward Goucher' - silnie rosnąca, półzimozielona odmiana o wysokości do 1,5 m. Ma zielone liście, jesienią przebarwiające się na kolor brązowo-różowy. Różowo-liliowe kwiaty pojawiają się od maja do września.
- Abelia wielkokwiatowa CONFETTI 'Conti' - niski krzew o zwartym pokroju dorastający do 60-90 cm wysokości. Ma białe kwiaty i drobne liście z kremowym marginesem, które zimą różowieją.
- Abelia wielkokwiatowa 'Francis Mason' - odmiana o umiarkowanej sile wzrostu, osiągająca do 1 m wysokości. Na młodych przyrostach liście mają miedzianobrązowe obrzeżenie, u starszych liści jest ono żółte. Różowe, pachnące kwiaty po rozwinięciu zmieniają barwę na różowo-białą.
Abelia wielkokwiatowa - uprawa i wymagania
Abelia dobrze znosi warunki miejskie, jest odporna na choroby i szkodniki. W ogrodach doskonale prezentuje się jako soliter, nadaje się także na swobodne żywopłoty. Abelia wielkokwiatowa może być także uprawiana w donicach na tarasach i balkonach.
Abelia wielkokwiatowa - Abelia grandiflora - odmiana 'Conti'
Fot. pixabay
Abelia wielkokwiatowa - stanowisko uprawy
Abelia wielkokwiatowa powinna być sadzona w miejscach słonecznych, ciepłych i zacisznych. Jest bowiem zaliczana do strefy mrozoodporności roślin 7A co oznacza, że znosi mrozy tylko do -18°C. Dobrze znosi miejskie zanieczyszczenia oraz krótkotrwałe susze. Roślina preferuje gleby żyzne, przepuszczalne, lekko kwaśne i wilgotne chociaż poradzi sobie także w gorszych warunkach. Abelia nie toleruje wyłącznie ciężkich i mało przepuszczalnych gleb.
Kiedy sadzić abelie?
Abelię najlepiej sadzić wiosną, tak by do zimy zdążyła się zaaklimatyzować. Po posadzeniu warto krzewy wyściółkować. Ściółkowanie przekompostowaną korą ogrodową lub kompostem zatrzymuje wilgoć w glebie i chroni roślinę przed mrozem. Młode okazy należy regularnie podlewać, tak by gleba była stale wilgotna, ale nie przelana. Wiosną można rośliny nawozić nawozem mineralnym o zwiększonej zwartości fosforu i potasu, takim jak np. nawóz do roślin kwitnących Target.
Abelia wielkokwiatowa - Abelia grandiflora - odmiana 'Conti'
Fot. Mariko GODA, Public domain, Wikimedia Commons
Abelia wielkokwiatowa - zimowanie
Za względu na niewystarczającą mrozoodporność abelię wielkokwiatową można uprawiać w donicy na zimę przenoszonej do jasnego, chłodnego pomieszczenia. Krzewy hodowane w gruncie trzeba dobrze zabezpieczyć przed mrozem kopczykując, ściółkując i osłaniając zimową agrowłókniną.
Jeżeli pędy abelii wielkokwiatowej przez zimę przemarzną, można je wczesną wiosną wyciąć aż do zdrowego miejsca. W przypadku, gdy podstawa pędów była dobrze zabezpieczona, roślina wypuści nowe pędy i szybko zakwitnie.
Abelia wielkokwiatowa - cięcie
Abelia wielkokwiatowa ma naturalnie ładny pokrój, który nie wymaga korekty. Żeby krzew był bardziej zwarty, gęsty oraz miał więcej kwiatów możemy wczesną wiosną skrócić starsze pędy, ale nie więcej niż o 1/3 długości. Roślina kwitnie na młodych, tegorocznych przyrostach, więc cięcie abelii nie zaburzy kwitnienia.
Abelia wielkokwiatowa - rozmnażanie
Najskuteczniejszą metodą rozmnażania abelii jest ukorzenianie sadzonek półzdrewniałych pobieranych w okresie od lipca do sierpnia. Pędy o długości 10-15 cm tnie się tuż poniżej węzła i usuwa dolne liście. Po zanurzeniu końcówki pędu w ukorzeniaczu, sadzonki umieszcza się w przepuszczalnym podłożu (torf z piaskiem) i utrzymuje w wysokiej wilgotności (pod folią lub w mini szklarni).
Ukorzenianie trwa 4-6 tygodni. Młode rośliny przesadza się do doniczek. W pierwszym roku uprawy, sadzonki powinny zimować w chłodnym, zabezpieczonym przed mrozem pomieszczeniu. W kolejnym sezonie można je wysadzić na miejsce stałe. Prawidłowo ukorzenione sadzonki powinny zakwitnąć po około 2-3 latach.
Możliwe jest też rozmnażanie abelii przez odkłady i sadzonki zdrewniałe pobierane jesienią, ale te metody są mniej efektywne. Rozmnażanie abelii z nasion jest rzadko stosowane, ponieważ nie gwarantuje powtórzenia cech odmianowych rośliny matecznej.
Przeczytaj również:
- Krzewy liściaste kwitnące latem
- Krzewy liściaste zimozielone kwitnące
- Krzewy ozdobne kwitnące od wiosny do jesieni
Opracowano na podstawie:
1. P. Bąbelewski, Odporna abelia wielkokwiatowa w Mój Piękny Ogród 1/2011, s. 34;
2. M. Czekalski, Liściaste krzewy ozdobne, PWRiL, Poznań 2006, s. 111-112.
