Agrest pienny - uprawa, cięcie, najlepsze odmiany

Agrest pienny, inaczej określany też jako agrest szczepiony na pniu, przybiera atrakcyjną formę ułatwiającą pielęgnację krzewu i zbiór owoców. Zobacz jak wygląda uprawa agrestu piennego na działce, jak prawidłowo wykonać cięcie agrestu szczepionego na pniu oraz które odmiany agrestu są najlepsze do prowadzenia w formie piennej. Oto wszystkie zabiegi pielęgnacyjne, dzięki którym agrest pienny będzie rósł zdrowo, dając obfity plon!

agrest pienny
Agrest pienny

Agrest pienny - uprawa i wymagania

Uprawa agrestu piennego jest stosunkowo prosta, ponieważ jest to krzew o niewielkich wymaganiach środowiskowych, cechujący się wysoką odpornością na mróz. Rozwija się dobrze na lekko kwaśnych glebach gliniastych (pH 6,2-6,7). Ze względu na częste niedostatki wody, nie toleruje natomiast gleb lekkich.

Gdzie posadzić agrest pienny?

Odpowiednim stanowiskiem pod uprawę agrestu piennego jest miejsce lekko zacienione (z dużą ilością rozproszonego światła). Należy unikać miejsc intensywnie nasłonecznionych i w pobliżu ścian budynków, oddających duże ilości ciepła. Zbyt duża ekspozycja krzewów agrestu piennego na słońce wiąże się z ryzykiem poparzenia owoców i liści.

Czym nawozić agrest?

Przed posadzeniem krzewów warto jest zasilić glebę nawozami organicznymi, takimi jak kompost lub przekompostowany obornik. Warto zastosować także nawozy mineralne, zawierające potas i fosfor. Agrest pienny płytko się korzeni, dlatego nawóz mieszamy płytko z wierzchnią warstwą gleby.

Nawożenie agrestu piennego przeprowadzamy jesienią w dawkach:

  • kompost lub obornik - 50 kg/10m² powierzchni
  • nawozy mineralne zawierające potas i fosfor - 0,5 kg/10m²

Przez kolejne dwa lata uprawy nie ma potrzeby ponownego zasilania krzewów. Regenerujący się system korzeniowy nie zdąży przez ten czas pobrać wszystkich składników pokarmowych, wprowadzonych przez nas do gleby. Następny raz agrest pienny nawozimy dopiero w 3 roku uprawy.

Kiedy sadzić agrest pienny?

Agrest pienny najlepiej sadzić jesienią (przełom września i października). Ten termin zapewni możliwość regeneracji korzeni oraz wzmocnienie rośliny przez zimą, a wiosną przyśpieszy jej rozwój. Krzewy sadzimy na głębokości 15-20 cm. Po posadzeniu udeptujemy glebę naokoło krzewu, a następnie podlewamy dużą ilością wody (około 1 wiadra).

Wiosenny termin sadzenia agrestu piennego nie daje tak dobrych rezultatów jak sadzenie jesienne. Krzewy sadzone wiosną gorzej się przyjmują i mają słabszy przyrost. Jeżeli decydujemy się na ten termin, najlepiej zrobić to jak najwcześniejpo ustąpieniu mrozów.

Uprawa agrestu piennego wiąże się z prowadzeniem krzewów przy mocnych podporach. Mogą nimi być drewniane, bądź bambusowe paliki wbite w ziemię i przymocowane do pnia za pomocą drutu.

Warto wiedzieć!
Paliki podpierające krzewy agrestu piennego umieść w ziemi przed posadzeniem krzewu. Dzięki temu unikniesz ryzyka uszkodzenia korzeni rośliny podczas wbijania palika w ziemię.

Agrest pienny - pielęgnacja

Obecność kolców może utrudniać zabiegi pielęgnacyjne podczas uprawy agrestu piennego. Na szczęście wyższe położenie korony krzewu zaszczepionego na pniu ułatwia wykonywanie takich zabiegów jak odchwaszczanie (łatwy dostęp do podłoża pod krzewem), przycinanie i zbiór owoców (nie trzeba się tak bardzo schylać), czy ewentualne zwalczanie chorób i szkodników.

Wyższa lokalizacja korony zapobiega stykaniu się pędów z podłożem, na którym zalegać mogą resztki roślinne, będące siedliskiem patogenów. Dzięki temu agrest pienny jest mniej wrażliwy na choroby niż agrest prowadzony w formie krzaczastej. Do najgroźniejszych chorób agrestu piennego należą amerykański mączniak agrestu i antraknoza liści porzeczki.

Agrest pienny - cięcie

Najlepszym terminem ciecia agrestu piennego jest wczesna wiosna (marzec), jeszcze zanim ruszy wegetacja. Zaniechanie tego zabiegu skutkuje osłabieniem wzrostu krzewu i ograniczeniem wzrostu młodych pędów, co z kolei skutkuje słabszym owocowaniem. U agrestu najlepiej owocują pędu młode (1-4 letnie). Pędy 5-letnie i starsze owocują słabiej i dlatego należy je usunąć.

Cięcie agrestu piennego wykonujemy przy pomocy małego sekatora ręcznego. Zwracamy uwagę na równomierne rozmieszczenie pędów w koronie, aby zapewnić jej jak najlepsze doświetlenie.

Cięcie agrestu piennego w pierwszym roku uprawy polega na silnym skróceniu wszystkich pędów (o 3-4 oczka). Ma to na celu pobudzenie rośliny do intensywniejszego wzrostu młodych, silniejszych pędów i lepsze rozgałęzienie korony. W kolejnych latach przeprowadza się cięcia korekcyjne, podczas których usuwa się systematycznie pędy słabe, uszkodzone i nitkowate.

Po 4-5 latach uprawy przeprowadza się cięcie odmładzające agrestu, podczas którego usuwa się wszystkie stare pędy.

Agrest pienny - odmiany

Odmiany agrestu wybrane do uprawy w formie piennej, charakteryzują się luźnym, rozłożystym pokrojem korony. Pędy tych odmian swobodnie opadają, nadając krzewom atrakcyjny wygląd, ułatwiając zbiór owoców i pielęgnację. Wszystkie dostępne na polskim rynku odmiany agrestu cechują się odpornością na mróz. Przestawione poniżej odmiany agrestu piennego dobrze zrastają się z podkładką i są odporne na choroby.

  • Agrest pienny Invicta - angielska wczesna odmiana, o dużych, słodkich, zielonożółtych owocach. Charakteryzuje się silnym wzrostem i luźnym, kulistym pokrojem korony oraz wysoką plennością. Jej najważniejszą cechą jest mała podatność na najważniejsze choroby (amerykańskiego mączniaka agrestu i antraknozę). Jest to odmiana bardzo prosta w uprawie, mało wymagająca i dlatego szczególnie polecana do ogrodów przydomowych i na działki.
  • Agrest pienny Niesłuchowski - odmiana wczesna pochodząca z Ukrainy. Owoce w barwie fioletowej mają cienką skórkę, są bardzo smaczne i dekoracyjne. Odmiana bardzo plenna i odporna na choroby.
  • Agrest pienny Hinnonmaki Rot - jedna z najlepszych odmian agrestu wyhodowana w Finlandii, o małych czerwonych owocach. Jest odmiana późna, rodząca bardzo słodkie owoce, nadające się również do przetworów. Polecana do uprawa amatorskich.
  • Agrest pienny Pax - jest to odmiana bezkolcowa, średnio wczesna wyhodowana w Anglii. Owoce są duże, czerwone o lekko wydłużonym kształcie. Mimo że nie charakteryzuje się tak dużą plennością, jak odmiany opisane powyżej, polecana jest ze względu na smaczne, deserowe owoce. Odmiana odporna na mączniaka i antraknozę.


Przeczytaj również:

Opracowano na podstawie:
1. T. Gosch, Owoce jagodowe. Gatunki i uprawa, Wydawnictwo RM, Warszawa 2009 str. 22-23;
2. Opracowanie zbiorowe pod kierunkiem dr Stanisława Pluty, Metodyka Integrowanej produkcji agrestu, Warszawa 2005, str. 4-6;
3. J. Rusnak, Cięcie krzewów owocowych, Małopolski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Karniowicach, Katowice 2012, str. 8-9;
4. Praca zbiorowa pod red. prof. dr hab. Z. S. Grzyba, Uprawa roślin jagodowych metodami ekologicznymi, Instytut Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Skierniewicach, Radom 2004, str. 11-12.