Róże historyczne - odmiany, uprawa, cięcie

Róże historyczne to wspaniale kwitnące, okazałe krzewy, których urok, klasyczny wygląd i intensywny zapach sprawiają, że cieszą się niesłabnącą popularnością wśród miłośników roślin. Dowiedz się, jak wyglądają róże historyczne, jak je uprawiać i pielęgnować oraz prawidłowo przycinać, aby cieszyć się ich bujnym kwitnieniem.

Róża damasceńska 'Madame Hardy'

Róże historyczne - jak wyglądają

Róże historyczne można rozpoznać po kilku charakterystycznych cechach wyglądu. Przede wszystkim mają one pełne, często pomponowe kwiaty o wspaniałym zapachu. Kwiaty róż historycznych występują w szerokiej gamie odcieni trzech głównych kolorów: bieli, różu i czerwieni. Wiele z nich kwitnie tylko raz w sezonie, choć niektóre odmiany powtarzają kwitnienie.

Liście róż historycznych są matowe lub lekko błyszczące, ciemnozielone, a ich pędy bywają bardziej kolczaste niż u odmian współczesnych. Róże historyczne tworzą gęste, rozłożyste krzewy, które mogą dorastać nawet do kilku metrów.

Róże historyczne - odmiany

Wszystkie róże historyczne można podzielić na kilka grup:

Róże francuskie - jedne z najstarszych róż pochodzących od róż R. gallica. Ich kwiaty mają zwykle ok. 7-10 cm. Kwitną w połowie lata i mają słodki zapach. Kwiaty wyrastają pojedynczo lub w grupach po 3. Kwiaty mają barwę w odcieniach różu lub czerwieni.

Róża francuska - Rosa gallica
Fot. Javier Martin, Public domain, Wikimedia Commons

Róże damasceńskie - pochodzące od skrzyżowania róż R. gallica i R. phoenica lub R. gallica i R. moschata. Ich kwiaty są półpełne lub pełne i mają ok. 7 cm średnicy i bardzo intensywny zapach. Wyrastają zwykle w luźnych gronach. Róże te kwitną tylko raz (R. gallica i R. phoenica) lub powtarzają kwitnienie (R. gallica i R. moschata). Kolorystyka oscyluje między bielą a różem.

Róże białe - R. x alba, są znane z tego, że nie wymagają idealnych warunków glebowych. Większość z nich również dobrze radzi sobie na stanowiskach zacienionych. Ich pokrój jest luźny, pędy przewieszają się pod wpływem kwiatów, które mają do 11cm. Kwiaty zwykle są barwy białej lub lekko różowej.

Róże burbońskie - powstałe ze skrzyżowania róży damasceńskiej i chińskiej. Rośliny z tej grupy zwykle kwitną kilka razy w ciągu sezonu. Ich kwiaty osiągają do 10cm, są pełne i pięknie pachną. Krzewy są bujne i rozłożyste. Kwiaty róż burbońskich mogą być różnego koloru: białe, różowe, purpurowe, a nawet pstre.

Róża burbońska 'Louis Odier'

Róże portlandzkie - podobnie jak róże burbońskie, powstały ze skrzyżowania tej samej grupy róż. Powstały jednak nieco wcześniej niż róże burbońskie. Ich kwiaty, w kolorach różowych i karminowych, są bardzo pełne i intensywnie pachną. Ich pokrój jest wyniosły, a pędy sztywne i proste.

Róże stulistne - R. x centifolia, posiadają pełne lub półpełne kuliste kwiaty w odcieniach białym różowym lub purpurowym. Wyrastają w pękach, które są bardzo ciężkie, a pędy uginają się pod ich ciężarem. Kwitną zwykle tylko raz w sezonie i bardzo intensywnie pachną.

Róże mchowe - swoją nazwę wzięły z tego, że pąki kwiatowe i pędy tych róż są pokryte grubą warstwą mszystego nalotu, wydzielającego intensywny zapach. Są łatwe w uprawie, nie wymagają specjalnych warunków, a ich kwiaty są wielkości ok. 10cm. Kwitną w połowie lata, zwykle w grupach.

Wszystkie róże historyczne są warte uwagi ze względu na piękne kwiaty i bardzo intensywny zapach. Swoim pokrojem nadają ogrodom średniowiecznego uroku. Wśród nich za najbardziej znane i polecane uważa się takie odmiany róż historycznych jak: Louise Odier, Cardinal de Richelieu, Königin von Dänemark, Madame Hardy, Rose de Resht, Souvenir de la Malmaison, Shailer’s White Moss, Baron Girod de l’Ain, Jacques Cartier, Comte de Chambord.

Jeżeli zaś interesują nas cieniolubne odmiany róż, warto wybrać różę historyczną 'Gentle Hermione'.

Róża 'Cardinal de Richelieu'
Fot. Krzysztof Ziarnek, Kenraiz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons

Róże historyczne - uprawa i pielęgnacja

Róże historyczne najlepiej rosną na stanowiskach słonecznych lub lekko ocienionych w miejscach ciepłych, suchych i zacisznych. Preferują żyzną, przepuszczalną i lekko kwaśną glebę, którą warto wzbogacić kompostem przed sadzeniem.

Podlewanie krzewów powinno być umiarkowane, najlepiej w godzinach porannych i w taki sposób, aby uniknąć moczenia liści co wiąże się z pojawieniem chorób grzybowych. Nawożenie warto opierać na naturalnych nawozach takich jak kompost czy obornik, choć specjalistyczne nawozy do róż również sprawdzą się doskonale.

Wiele odmian róż historycznych cechuje się wysoką odpornością na choroby, jednak regularne usuwanie porażonych liści i zapewnienie dobrej cyrkulacji powietrza między roślinami dodatkowo pomoże utrzymać ich zdrowie i urodę przez wiele lat.

Róże historyczne - cięcie

Prawidłowe cięcie róż historycznych jest kluczowe dla ich zdrowia i obfitego kwitnienia. W zależności od odmiany, cięcie może się nieco różnić.

Jak przycinać róże francuskie?

Róże francuskie tniemy po kwitnieniu w lipcu usuwając stare pędy u nasady a młode skracając o 1/3- 1/2 długości.

Jak przycinać róże damasceńskie

Róże damasceńskie powtarzające kwitnienie przycinamy na początku wiosny o 1/2 długości. W przypadku odmian kwitnących jednorazowo tniemy je w lipcu - starsze pędy wycinamy u podstawy a pozostałe skracamy o maksymalnie o 1/3 długości formując pożądany kształt krzewu.

Jak przycinać róże białe?

Róże białe tniemy po kwitnieniu w lipcu skracając długie pędy jednoroczne o 1/3-1/2 długości. Żeby pobudzić krzew do wytwarzania nowych pędów część starych można wyciąć u podstawy. Pod koniec lata lekko skracamy najdłuższe pędy, żeby zachować regularny kształt krzewu.

Jak przycinać róże burbońskie?

Róże burbońskie lekko przycinamy na przełomie marca i kwietnia, gdy rośliny są jeszcze uśpione. Krzewy często wypuszczają długie pędy na początku lata, dlatego po czerwcowym kwitnieniu skracamy je o połowę długości, w ten sposób uzyskujemy gęste, zwarte i obficie kwitnące krzewy. Warto także po kwitnieniu usuwać kwiatostany z 2-3 liśćmi wyrastającymi poniżej.

Jak przycinać róże stulistne?

Róże stulistne tniemy po kwitnieniu w lipcu usuwając stare pędy u nasady i skracając młode przyrosty o 1/3- 1/2 długości. Pod koniec lata skracamy najwyższe pędy o ¼ długości.

Jak przycinać róże mchowe?

Odmiany róż mchowych kwitnące jednorazowo przycinamy po kwitnieniu w lipcu skracając młode przyrosty o połowę, a krótkie, boczne pędy do 2-3 pąków. Natomiast odmiany powtarzające kwitnienie przycinamy na początku wiosny tnąc pędy o połowę. Warto także usunąć część starszych pędów u podstawy oraz skorygować kształt krzewów.

Jak przycinać róże portlandzkie?

Róże portlandzkie przycinamy na początku wiosny, gdy rośliny są jeszcze uśpione co przypada zazwyczaj na przełom marca i kwietnia. Usuwamy martwe i chore pędy oraz przycinamy o połowę zeszłoroczne przyrosty. Starsze okazy można odmłodzić wycinając u postawy 2-3 pędy rosnące w środku.

mgr inż. Anna Błaszczuk

Przeczytaj również:

• Sadzenie róż. Jak i kiedy sadzić róże w ogrodzie?
• Przycinanie róż. Jak i kiedy przycinać róże?
• Czarne plamy na liściach róż - przyczyny i zwalczanie
• Dlaczego róża nie kwitnie?