Laurowiśnia wschodnia - odmiany, uprawa, cięcie, choroby

Laurowiśnia wschodnia (Prunus laurocerasus) to jedyny gatunek laurowiśni nadającym się do uprawy w Polsce. Jej ozdobą są ciemnozielone, skórzaste, zimozielone liście i pięknie pachnące kwiaty. Zapoznaj się sekretami uprawy laurowiśni wschodniej oraz chorobami laurowiśni wschodniej i metodami ich zwalczania. Dowiedz się jak i kiedy przycinać laurowiśnię oraz poznaj najatrakcyjniejsze odmiany laurowiśni wschodniej. Oto wszystko, co musisz wiedzieć o laurowiśni wschodniej, aby zdrowo rosła w Twoim ogrodzie!

Laurowiśnia wschodnia - kwiaty
Laurowiśnia wschodnia - kwiaty
Fot. Karduelis, Public Domain, Wikimedia Commons

Laurowiśnia wschodnia - odmiany

Odmiany laurowiśni wschodniej różnią się między sobą wysokością i pokrojem krzewów, a także wybarwieniem i kształtem liści. Najciekawsze odmiany laurowiśni wschodnie do uprawy w ogrodzie to:

Laurowiśnia wschodnia 'Otto Luyken' - najbardziej znana i najczęściej uprawiana odmiana laurowiśni wschodniej, wykorzystywana na żywopłoty. Tworzy niskie, rozłożyste krzewy (1-1,5 m) o ciemnozielonych, błyszczących i wąskich liściach. Krzewy obficie kwitną wiosną i powtarzają kwitnienie jesienią.

Laurowiśnia wschodnia 'Schipkaensis' - jedna z najbardziej mrozoodpornych odmian. Krzewy dorastają do około 1,5-2 m wysokości. Białe kwiaty są bardzo liczne, zebrane w wyprostowane grona o długości 8 cm.

Laurowiśnia wschodnia 'Zabeliana' - o płożących pędach, dorasta do 1 m wysokości i 3 m szerokości, może być wykorzystywana jako roślina okrywowa. Kwitnie w maju, często powtarzając kwitnienie we wrześniu.

Laurowiśnia wschodnia 'Marbled White' - odmiana o biało nakrapianych liściach

Laurowiśnia wschodnia 'Microphylla' - odmiana drobnolistna

Laurowiśnia wschodnia 'Rotundifolia' - o okrągłych liściach

Laurowiśnia wschodnia - uprawa

Laurowiśnie wschodnia jest rośliną dość wymagającą i wymaga odpowiednich warunków uprawy. Ze wzglądu na niską mrozoodporność tej rośliny, uprawa laurowiśni wschodniej polecana jest wyłącznie w cieplejszych regionach Polski, gdzie nie wymaga okrywania na zimę. W innych rejonach kraju bardzo często laurowiśnia przemarza, szczególnie podczas ostrych i bezśnieżnych zim. Laurowiśnia najlepiej zimuje pod okrywą śnieżną. W chłodniejszych regionach konieczne jest stosowanie osłon. Osłony te jednak muszą być luźne, ponieważ laurowiśnia wschodnia nie lubi zbyt ciasnego otulania. Krzewy laurowiśni bardzo szybko regenerują uszkodzenia mrozowe. Uszkodzone mrozem pędy wiosną należy przyciąć.

Do uprawy laurowiśni wschodniej nadają się gleby stale umiarkowanie wilgotne, żyzne, bogate w próchnicę, najlepiej piaszczysto-gliniaste, o odczynie od obojętnego do alkalicznego. Laurowiśnia źle znosi suszę, dlatego w okresie bezdeszczowych dni wymaga nawadniania. Glebę wokół krzewów należy ściółkować, aby spowolnić wysychanie podłoża w obrębie korzeni. W tym celu stosujemy przekompostowaną korę, którą rozkładamy na grubość 5 cm. Od wiosny do połowy lata nawozimy krzewy nawozami wieloskładnikowymi lub wiosna ściółkujemy krzewy kompostem.

Laurowiśnię wschodnią należy sadzić na stanowiskach półcienistych i cienistych. Liście laurowiśni należy chronić przed bezpośrednim nasłonecznieniem zarówno latem jak i zimą. Najlepiej roślina ta czuje się pod koronami zimozielonych drzew, w zacisznych, osłoniętych od wiatrów miejscach.

Laurowiśnia wschodnia - owoce
Laurowiśnia wschodnia - owoce
Fot. Karduelis, Public Domain, Wikimedia Commons

Laurowiśnia wschodnia - cięcie

Krzewy laurowiśni szybko rozrastają się, tracąc pożądany pokrój i szybko wyrastają poza swoje miejsce w ogrodzie. Dlatego wymagają cięcia, często bardzo radykalnego, które pozwoli na utrzymanie odpowiedniego kształtu krzewu. Cięcie laurowiśni rozpoczynamy od pierwszego roku uprawy.

W I roku uprawy, po posadzeniu, w marcu lub listopadzie, skracamy wszystkie pędy o 1/3 długości, aby pobudzić roślinę do krzewienia się.

W II roku w marcu skracamy wszystkie pędy wyrastające od podstawy pędu. Nie tniemy pędów przycinanych w poprzednim sezonie, ewentualnie skracamy te, które zaburzają pokrój rośliny.

Starsza laurowiśnia nie wymaga corocznego cięcia. W kolejnych latach, zwykle w marcu, wykonujemy cięcie zachowawcze, mające na celu utrzymanie kształtu krzewu. Usuwamy pędy martwe lub uszkodzone przez mróz.

Innym terminem przycinania laurowiśni jest okres letni (czerwiec-lipiec). W tym okresie podczas przycinania laurowiśni możemy pobrać z krzewów sadzonki półzdrewniałe, które ukorzeniamy w wilgotnym piaszczystym podłożu (mieszanka torfu z piaskiem).

Ważne! Podczas przycichania laurowiśni należy uważać, aby nie uszkadzać liści. Przycięte liście brązowieją i zasychają.

Laurowiśnia wschodnia - choroby

Choroby na laurowiśni wschodniej pojawiają się niezwykle rzadko. Jest to roślina odporna zarówno na choroby, jak i szkodniki. Niekiedy jednak, w warunkach wysokiej wilgotności, może być atakowana przez dziurkowatość liści lub mączniaka prawdziwego.

Mączniak prawdziwy (Erysiphales) - młode listki są zwinięte w cygaro, zmarszczone, od spodu pokryte białym mączystym nalotem. Choroba rozwija się na gęsto posadzonych laurowiśniach, jedna przy drugiej w małej odległości (np. w żywopłocie). Porażone przez mączniaka części roślin należy usunąć i spalić. Mączniak prawdziwy na laurowiśni może być zwalczany przy pomocy preparatu Topsin M 500 SC.

Dziurkowatość liści laurowiśni (Clasterosporium carpophillum) - jest to choroba grzybowa, atakująca krzewy laurowiśni wczesną wiosną. Na powierzchni blaszki liściowej najpierw pojawiają się regularne, duże ciemnobrązowe plamy otoczone jasnozieloną obwódką. Później w miejscach plam powstają dziury. Choroba może prowadzić do całkowitej utraty liści przez roślinę. Porażone przez chorobę rośliny stają się wrażliwsze na mróz. Aby zwalczyć dziurkowatość liści laurowiśni należy obrywać chore liście, grabić liście opadłe i palić je. Należy unikać zraszania liści podczas podlewania. Dodatkowo chore rośliny oraz krzewy sąsiadujące należy opryskać preparatami grzybobójczymi, np. w/w Topsin M 500 SC.

Objawy dziurkowatości liści mogą być mylone z rakiem bakteryjnym drzew owocowych (Pseudomonas syringae). Przy ataku tej choroby liście laurowiśni, zwłaszcza u dołu krzewu, mają okrągłe rude plamy z charakterystyczną otaczającą je jasną aureolą. Z czasem w miejscu plam dochodzi do wykruszenia tkanki. Plamy mogą pojawić się też na pędach. Wówczas pęd powyżej zmiany usycha. W przypadku podejrzenia raka bakteryjnego należy usuwać porażone części rośliny, a wiosną wykonywać opryski fungicydami miedziowymi, jak np. Miedzian 50 WP.

Ze szkodników na laurowiśni może pojawić się motyl wystrój wężowiaczek (Lyonetia clerkella). Jest to szkodnik minujący liście. Jego gąsienice pozostawiają na liściach szlaczki zaczynające się przy głównym nerwie i biegnące wężykiem. Części liścia wyszparowane kolistymi chodnikami wypadają całkowicie, tworząc dziury. Wewnątrz chodników znajdują się zielonkawe larwy, a od spodu liści można znaleźć kokony. We wcześniejszym etapie (przed pojawieniem się gąsienic) na spodniej stronie liści mogą być widoczne jajeczka szkodnika. Ten szkodnik laurowiśni nie powoduje dużych szkód i zazwyczaj wystarcza usuwanie uszkodzonych liści, na których mogą znajdować się jaja lub larwy.

mgr inż. Agnieszka Lach

Przeczytaj również:

świdośliwa lamarckaŚwidośliwa lamarcka - uprawa, sadzenie, pielęgnacja
Świdośliwa lamarcka jest polecana do sadzenia w ogrodach działkowych i przydomowych z racji na wysoką mrozoodporność i niskie wymagania glebowe. Wiosną zdobią ją śliczne kwiaty, a jesienią pięknie przebarwiają się liście. Atrakcyjne są też owoce świdośliwy, nieco przypominające borówkę amerykańską. Poznaj sekrety uprawy świdośliwy, zobacz jak ją sadzić na działce i gdzie znaleźć najlepsze sadzonki świdośliwy! Więcej...

Rajska jabłoń ozdobna - polecane odmiany, uprawa w ogrodzieRajska jabłoń ozdobna - polecane odmiany, uprawa w ogrodzie
Jabłoń ozdobna, inaczej określana też jako rajska jabłoń, wydaje śliczne barwne kwiaty oraz niewielkie, kolorowe owoce, zwane rajskimi jabłuszkami. Drzewa te mogą być z powodzeniem sadzone w ogrodach przydomowych i w zieleni miejskiej. Zobacz jak wygląda uprawa rajskich jabłoni oraz które ozdobne odmiany jabłoni warto wybrać do ogrodu. Więcej...

Rokitnik zwyczajny - uprawa, właściwości lecznicze, zastosowanieRokitnik zwyczajny - uprawa, właściwości lecznicze, zastosowanie
Rokitnik zwyczajny to liściasty krzew o dekoracyjnych owocach. Doskonale odnajduje się w trudnych warunkach, jest łatwy w uprawie, a do tego cenione są właściwości lecznicze rokitnika. Zobacz jak wygląda uprawa rokitnika zwyczajnego w ogrodzie. Już za chwilę dowiesz się jak zagwarantować obfite owocowanie rokitnika i jak wykorzystać jego naturalne właściwości lecznicze! Więcej...

Opracowano na podstawie: J. Waźbińska, Z. Kawecki, B. Płoszaj, Drzewa i krzewy liściaste, Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, Olsztyn 2008, str. 226-227; spis odmian: www.e-katalogroslin.pl; Praca zbiorowa, Katalog roślin, Agencja Promocji Zieleni Sp. z o.o., Warszawa 2011, str. 156; T. Lohler, Choroby roślin i kwiatów, Bellona, Warszawa 2016, s. 94-97.