Strona główna / Rośliny ozdobne / Kalina Burkwooda - odmiany, uprawa, cięcie, rozmnażanie

Kalina Burkwooda - odmiany, uprawa, cięcie, rozmnażanie

Kalina Burkwooda to częściowo zimozielony krzew ceniony za atrakcyjny wygląd, piękny zapach wiosennych kwiatów oraz dekoracyjne ulistnienie, które jesienią atrakcyjnie się przebarwia. Ze względu na niezbyt duże rozmiary, kalina Burkwooda doskonale sprawdza się w małych ogrodach. Poznaj zasady uprawy kaliny Burkwooda i sprawdź, jak ją przycinać, by co roku obsypywała się pachnącymi kwiatami. Prezentujemy najpiękniejsze odmiany kaliny Burkwooda i podpowiadamy jak ją rozmnożyć.

Kalina Burkwooda
Kalina Burkwooda - Viburnum × burkwoodii
Fot. MartinThoma, CC0, Wikimedia Commons

Jak wygląda kalina Burkwooda?

Kalina Burkwooda (Viburnum × burkwoodii) to mieszaniec powstały ze skrzyżowania kaliny koreańskiej (Viburnum carlesii) i kaliny pożytecznej (Viburnum utile). Jest gęstym krzewem o zaokrąglonym pokroju i sztywnych pędach. Dorasta do 2 m wysokości i osiąga podobną szerokość. Tempo wzrostu kaliny Burkwooda jest umiarkowane i wynosi około 15-30 cm rocznie. Eliptyczne, częściowo zimozielone liście długości 4-10 cm są z wierzchu ciemnozielone i lśniące, a od spodu pokryte kutnerem. Jesienią przebarwiają się na odcienie purpury a w łagodniejsze zimy często pozostają na pędach.

Co, jak i kiedy robić w ogrodzie? Porady o nawożeniu, opryskach i cięciu roślin prosto na Twój e-mail!

Zapisz się już dzisiaj, a otrzymasz kupon rabatowy do naszego sklepu :-)

Dane podane w formularzu są przetwarzane zgodnie z naszą Polityką Prywatności

Kuliste kwiatostany o średnicy do 8 cm pojawiają się na przełomie kwietnia i maja. Początkowo są różowobiałe, później białe. Kwiaty kaliny Burkwooda mają intensywny, przyjemny zapach a kwitnienie trwa 2-3 tygodnie. Po kwitnieniu roślina zawiązuje niezbyt liczne, drobne owoce, które są pokarmem dla ptaków. W fazie dojrzałości zmieniają barwę z czerwonej na czarną.

Kalina Burkwooda - odmiany

Atrakcyjne odmian kaliny Burkwooda, doskonałe do ogrodów, to przede wszystkim:

  • kalina Burkwooda 'Anne Russel' - odmiana silnie pachnąca i bardzo obficie kwitnąca na przełomie kwietnia i maja. Ma zaokrąglony pokrój i dorasta do 1,5-2 m wysokości;
  • kalina Burkwooda 'Chenaultii' - wyróżnia się drobniejszymi liśćmi i bardziej kulistym pokrojem. Kwitnie trochę później niż podstawowy gatunek a liście często pozostają na pędach aż do silnych mrozów;
  • kalina Burkwooda 'Mohawk' - ma gęsty, zaokrąglony pokrój. Posiada dekoracyjne, ciemnoczerwone pąki i białe, silnie pachnące kwiaty. Błyszczące liście jesienią przebarwiają się na odcienie czerwieni i pomarańczu;
  • kalina Burkwooda 'Compact Beauty' - karłowa odmiana o zwartym pokroju, dorastająca do około 1,2 m wysokości. Kwitnienie jest bardzo obfite a gałęzie uginają się pod ciężarem kwiatów. Liście jesienią przebarwiają się na odcienie purpury. Idealna do małych ogrodów.

Kalina Burkwooda
Kalina Burkwooda - Viburnum × burkwoodii
Fot. depositphotos

Kalina Burkwooda - uprawa

Kalina Burkwooda jest krzewem stosunkowo łatwym w uprawie. Preferuje stanowisko słoneczne do półcienistego i choć w pełnym słońcu kwitnie najobficiej, to na stanowisku półcienistym jej liście rzadziej ulegają poparzeniom. Gleba powinna być żyzna, przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego. Roślina jest wrażliwa na zastoje wody, które mogą prowadzić do gnicia korzeni. Słabiej rośnie na glebach ciężkich, gliniastych.

Kalina Burkwooda jest krzewem częściowo zimozielonym, dlatego zaleca się sadzenie jej w miejscach osłoniętych od mroźnych, wysuszających wiatrów. Podlanie przed zimą pomoże jej lepiej przetrwać ten okres. Krzew jest dość wytrzymały na mróz (strefa mrozoodporności roślin 6A), jednak młode egzemplarze w chłodniejszych regionach Polski warto zabezpieczyć na zimę agrowłókniną.

Kalina Burkwooda
Kalina Burkwooda - Viburnum × burkwoodii
Fot. MartinThoma, CC0, Wikimedia Commons

W pierwszych latach po posadzeniu i w upalne lata kalinę Burkwooda powinno się regularnie podlewać. Ściółkowanie korą wokół krzewu ograniczy parowanie wody i rozwój chwastów.

Wiosną można stosować zasilanie nawozem wieloskładnikowym unikając przenawożenia azotem. Dodatek kompostu poprawi dostępność składników pokarmowych ale także korzystnie wpłynie na strukturę gleby.

Kalina Burkwooda - cięcie

Kalina Burkwooda ma ładny naturalny pokrój i nie wymaga silnego, regularnego cięcia. Kalina ta zawiązuje pąki kwiatowe na przyszły sezon w lecie, więc cięcie wykonane wczesną wiosną pozbawiłoby ją kwiatów. Zbyt silne cięcie może ograniczyć kwitnienie w kolejnym sezonie, natomiast umiarkowane cięcie poprawia zagęszczenie i zdrowotność krzewu:

  • Cięcie sanitarne - przeprowadza się co roku wczesną wiosną. Usuwa się pędy suche, przemarznięte, uszkodzone lub chore;
  • Cięcie formujące - po kwitnieniu wybrane pędy można skracać o ok. 1/3 długości (nad oczkiem skierowanym na zewnątrz krzewu), aby pobudzić roślinę do krzewienia;
  • Cięcie odmładzające - wykonuje się raz na kilka lat u starszych roślin. Zwykle wystarcza usunąć kilka najstarszych gałęzi tuż przy ziemi. Jeśli krzew jest wyjątkowo zaniedbany, silniejsze cięcie lepiej rozłożyć na 2-3 sezony aby nie osłabić zbytnio rośliny.

Kalina Burkwooda - rozmnażanie

Kalina Burkwooda jest mieszańcem, dlatego, aby zachować cechy rośliny matecznej najczęściej rozmnaża się ją wegetatywnie następującymi metodami:

Rozmnażanie kaliny przez odkłady

Rozmnażanie przez odkłady to dobra metoda dla amatorów, choć wymagająca więcej czasu. Wiosną przygina się nisko położony pęd i przysypuje ziemią, można też umocować go dodatkowo drucikiem. Pęd wypuszcza korzenie po około roku, wtedy można go od odciąć od rośliny matecznej i przesadzić na miejsce stałe.

Rozmnażanie kaliny przez sadzonki półzdrewniałe

Aby rozmnożyć kalinę Burkwooda przez sadzonki półzdrewniałe, pobiera się sadzonki o długości 10-15 cm w okresie się od czerwca do lipca. Dolne liście należy usunąć a końcówkę pędu zanurzyć w ukorzeniaczu. Sadzonki następnie umieszcza się w wilgotnym, przepuszczalnym podłożu pod osłoną (np. pod folią lub w inspekcie). W podłożu o temperaturze około 20-22°C pędy ukorzeniają się w ciągu kilku tygodni.

Przeczytaj również:

Opracowano na podstawie:
1. Katalog roślin - drzewa, krzewy byliny polecane przez Związek Szkółkarzy Polskich, Praca Zbiorowa, Agencja Promocji Zieleni, Warszawa 2016, s. 221;
2. L. Hattatt, 1000 roślin ogrodowych od A-Z, Wydawnictwo Parragon, UK 2008, s. 246-247.