Dlaczego rabarbar ma cienkie Å‚odygi?
W optymalnych warunkach uprawy rabarbar tworzy grube, soczyste ogonki liściowe. Czasami jednak jego łodygi stają się cienkie, łykowate lub zbyt krótkie. Przyczyn może być wiele, od nieodpowiedniego stanowiska, błędów w pielęgnacji aż po wiek rośliny. W tym artykule wyjaśniamy, dlaczego rabarbar ma cienkie łodygi i jak temu zapobiec. Sprawdź, jak rośnie rabarbar i co zrobić, żeby jego łodygi były grube a zbiory obfite!
Jadalne ogonki liściowe rabarbaru są potocznie nazywane łodygami
Fot. pixabay
Jak rośnie rabarbar?
Rabarbar ogrodowy jest długowieczną byliną, która wytwarza silną karpę - podziemny organ magazynujący składniki pokarmowe. Zgromadzone w niej zapasy składników odżywczych są niezbędne do rozwoju rośliny. Co roku, wiosną, z karpy wyrastają nowe liście a w późniejszym okresie także pędy kwiatostanowe.
Grubość ogonków liściowych rabarbaru zależy od kondycji systemu korzeniowego. Im więcej zapasów jest w karpie po zimie i im lepsze warunki wzrostu ma roślina, tym grubsze i bardziej mięsiste będą łodygi wczesną wiosną. Stres środowiskowy lub niedobór składników pokarmowych prowadzi do wyczerpania zasobów karpy i ograniczenia wzrostu rabarbaru. Widocznym objawem takich niekorzystnych warunków będzie tworzenie cienkich i słabo rozwiniętych ogonków liściowych.
- Właściwości rabarbaru. Czy rabarbar jest zdrowy?
- Choroby rabarbaru. Dlaczego rabarbar ma plamy i dziury w liściach?
- Szkodniki rabarbaru. Co zjada rabarbar i czym go pryskać?
Dlaczego Å‚odygi rabarbaru sÄ… cienkie?
Cienkie łodygi rabarbaru to sygnał, że roślina potrzebuje lepszych warunków uprawy. Problem często wynika z wyjałowienia gleby lub starzenia się karpy. Regularne nawożenie, nawadnianie, odmładzanie rośliny i usuwanie kwiatostanów to najskuteczniejsze sposoby, aby rabarbar tworzył grube ogonki liściowe.
Zbyt stara karpa rabarbaru
Jedną z najczęstszych przyczyn cienkich łodyg rabarbaru jest starzenie się rośliny. Rabarbar najbardziej intensywnie rozwija się przez pierwsze 5–7 lat. W jednym miejscu może rosnąć do 10 lat. Po tym czasie kłącza rabarbaru drewnieją, co utrudnia transport składników odżywczych a nowo powstające liście, silnie o nie konkurują. W wyniku tego wyrastające pędy są coraz cieńsze i krótsze.
Aby temu zapobiec, karpę co kilka lat należy wykopać i podzielić na części. Każda z nim powinna mieć co najmniej 1-2 pąki liściowe i kilka korzeni, następnie sadzi się ją w nowym miejscu. Taki zabieg odmładza roślinę i przywraca jej wigor.
Jakość ogonków liściowych rabarbaru zależy od wieku i stanu karpy
Fot. pixabay
Niedobór składników pokarmowych
Rabarbar to roślina o dużym zapotrzebowaniu na składniki pokarmowe, m.in. azot i potas. Szczególnie potrzebne są one wiosną, podczas intensywnego wzrostu rośliny. Niedobory makro- i mikroelementów prowadzą do zahamowania wzrostu i wykształcania cienkich łodyg.
Dlatego rabarbar warto co roku, jesienią lub wczesną wiosną, zasilać dojrzałym kompostem lub rozłożonym obornikiem. W sezonie wegetacyjnym można uzupełnić nawożenie wieloskładnikowym nawozem mineralnym, takim jak np. Polifoska 5. W uprawach ekologicznych sprawdzi się także gnojówka z pokrzywy lub biohumus.
Niedobór wody i zbyt sucha gleba
Rabarbar najlepiej rośnie w umiarkowanie, stale wilgotnym podłożu. Brak wody powoduje ograniczenie transportu składników pokarmowych, a w efekcie powstawanie cienkich i włóknistych ogonków liściowych rabarbaru. Susza w okresie intensywnego wzrostu wiosną ma bardzo negatywny wpływ na ilość i jakość plonu.
Wilgotność gleby zapewni regularne podlewanie i ściółkowanie, np. słomą lub korą ogrodową. Wokół rośliny można rozprowadzić także system nawadniania kropelkowego, który pozwoli utrzymać stały poziom wilgoci. Należy unikać przesuszenia bryły korzeniowej rabarbaru.
Problemy ze wzrostem łodyg rabarbaru często wynikają ze złych warunków uprawy
Fot. depositphotos
Zbyt mało światła
Rabarbar preferuje miejsca słoneczne lub ze światłem rozproszonym. W głębokim cieniu pędy rabarbaru stają się cienkie, wyciągnięte i blade. Niedobór światła ogranicza proces fotosyntezy i gromadzenie cukrów, co przekłada się na słabszy wzrost ogonków liściowych. Dlatego rabarbar należy sadzić w miejscu słonecznym. Niekorzystne dla niego są również miejsca pod drzewami, nie tylko ze względu na cień ale i silną konkurencje o wodę i składniki odżywcze.
Zbyt częste zbiory
Cienkie łodygi rabarbaru mogą być również skutkiem zbyt częstych i zbyt intensywnych zbiorów. Jeśli za każdym razem roślina pozbawiana jest ponad 2/3 wszystkich liści, trudniej jej zmagazynować substancje zapasowe w karpie. Proces fotosyntezy jest ograniczony, w związku z czym, w kolejnym sezonie roślina może tworzyć słabsze ogonki.
Liście rabarbaru najlepiej zbierać od maja do końca czerwca. W pierwszym i drugim roku po posadzeniu warto wstrzymać się ze zbiorami a w kolejnych latach zbierać nie więcej niż 1/3 do 1/2 ogonków z całej rośliny, pozostawiając resztę, by roślina mogła zmagazynować zapasy.
Kwitnienie rabarbaru
Jeśli rabarbar zaczyna kwitnąć, duża część energii kierowana jest do tworzenia pędu kwiatostanowego. Dzieje się tak kosztem rozwoju liści i ogonków, w efekcie czego łodygi stają się cieńsze i krótsze. Dlatego pędy kwiatostanowe należy wyłamywać u podstawy, gdy tylko się pojawią. Zapobiegnie to osłabieniu rośliny i wpływa na poprawę grubości wyrastających ogonków liściowych.
Przeczytaj również:
- Dlaczego cukinia nie owocuje?
- Dlaczego ogórki nie związują owoców?
- Dlaczego warzywa rosną w liście a nie w korzeń?
Opracowano na podstawie:
1. T. Sabat, Wieloletnie po zbiorach, Działkowiec 8/2023, s. 52;
2. A. Wrzodak, Sadzimy wieloletnie i zioła, Działkowiec 9/2019, s. 46.
